Purpose: The aim of this study was to test the null hypothesis that no difference exists between shear bond strength values of control and bleaching plus desensitizer applied groups.
Materials and methods: A hundred freshly extracted human premolar teeth were randomly divided into five groups. Group I served as the control group with no bleaching application, while only bleaching was achieved in Group II. Desensitizer containing potassium nitrate-fluoride and casein phosphopeptide amorphous calcium phosphate were applied in Groups III and IV, after bleaching respectively. A bleaching agent containing amorphous calcium phosphate was used in Group V. Shear bond strength tests were carried out using a universal testing machine (Instron Corp., Norwood, MA, USA). Remnant adhesive on the teeth and brackets was examined to score the adhesive remnant index. Kruskal-Wallis and Chi-Square tests were used for statistical analysis of the data.
Results: Statistically significant differences were found among the groups for shear bond strength values (p<.001). The shear bond strength of Group III (8.0±2.2 MPa) was significantly lower than the other groups (p<.05). The highest shear bond strength values were found for Group I (13.6±3.7 MPa) and Group IV (12.8±4.0 MPa). No statistically significant difference was observed between Group II (10.0±2.7 MPa) and Group V (10.8±2.9 MPa). The differences between adhesive remnant index scores of the groups were not statistically significant.
Conclusion: Casein phosphopeptide amorphous calcium phosphate gel application showed a similar shear bond strength value to the control group, while shear bond strength values decreased after using other desensitizers.
Amaç: Bu çalışmada, ev tipi beyazlatma sonrası farklı hassasiyet giderici ajan uygulamalarının, ortodontik braketlerin bağlanma dayanımı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi ve karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve yöntem: Çalışmamızda 100 adet insan premolar dişi 5 gruba ayrılmıştır. Grup I hiçbir beyazlatma uygulaması yapılmayan kontol grubu olarak belirlenirken; Grup II de yalnız beyazlatma işlemi gerçekleştirilmiştir. Grup III ve Grup IV’e beyazlatma işleminden sonra sırasıyla potasyum nitrat-florid içeren ve kazein fosfopeptit amorf kalsiyum fosfat içeren hassasiyet gidericiler uygulanmıştır. Grup V örneklerinde ise beyazlatma işlemi amorf kalsiyum fosfat içerikli beyazlatma ajanı ile gerçekleştirilmiştir. Braketlerin bağlanma dayanımı testleri için Instron Test Cihazı kullanılmıştır. Test sonrasında diş ve braket yüzeyinde kalan adeziv, artık adeziv endeksi ile skorlanmıştır. Veri analizinde Kruskal-Wallis ve Ki-kare testlerinden faydalanılmıştır.
Bulgular: Gruplar arası bağlanma dayanımı karşılaştırmasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<,001). Grup III’ün bağlanma dayanım değeri (8,0±2,2 MPa) diğer gruplardan anlamlı olarak düşüktür (p<,05). En yüksek bağlanma dayanımı değerlerinin Grup I (13,6±3,7 MPa) ve Grup IV’de (12,8±4,0 MPa) olduğu gözlenirken; Grup II (10,0±2,7 MPa) ve Grup V (10,8±2,9 MPa) arasında anlamlı farklılık yoktur. Gruplar arası artık adeziv endeks skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır.
Sonuç: Kazein fosfopeptit amorf kalsiyum fosfat uygulaması ile kontrol grubuna yakın braket bağlanma değerleri gözlenirken; diğer hassasiyet gidericiler braket bağlanma dayanımını azaltmıştır.
Keywords: Orthodontic bonding; casein phosphopeptide amorphous calcium phosphate; dentin desensitizing agents; shear bond strength; tooth bleaching.