Ophthalmology significantly contributes to the healthcare sector's carbon footprint. Despite recent increases in sustainability research in ophthalmology, there remains limited information on initiatives specific to pediatric ophthalmology and strabismus. This review aims to examine the existing literature and provide insights into sustainability and reducing carbon footprints in these areas. Although there has been no specific assessment of carbon emissions associated with congenital and developmental cataracts, measures related to cataract surgery and operating room practices remain relevant. Strabismus surgeries can be considered environmentally friendly, affordable, and energy-efficient procedures. Involving non-ophthalmologist personnel, expanding telemedicine applications, and restructuring outpatient services could reduce clinic congestion, lower costs, and improve sustainability. Some amblyopia examinations requiring long-term follow-up could be performed at local healthcare centers. While compliance and effectiveness are primary concerns in patching treatment, it is crucial to acknowledge that the patches generate significant waste and carbon footprints. Therefore, exploring alternative solutions is essential. Anesthesia poses an additional challenge for pediatric examinations, and various strategies have been suggested to reduce carbon dioxide emissions. Additionally, artificial intelligence is promising and its integration into pediatric ophthalmic examinations could further enhance sustainability. In brief, although pediatric ophthalmology and strabismus are considered environmentally friendly subspecialties of ophthalmology, especially in the operating room, there are many steps that can be taken for "sustainable ophthalmology," from anesthesia to amblyopia treatment and outpatient clinic services.
Sağlık sektörünün karbon ayak izinde oftalmoloji önemli bir komponenti oluşturur. Oftalmoloji pratiğinde sürdürülebilirlik çalışmaları son yıllarda artmış olsa da pediatrik oftalmoloji ve şaşılık alanında neler yapılabileceği konusunda bilgi sınırlıdır. Bu derleme, mevcut literatürü incelemeyi ve bu alanlarda sürdürülebilirlik ve karbon ayak izinin azaltılması konusunda fikir vermeyi amaçlamaktadır. Konjenital ve gelişimsel kataraktlardan kaynaklanan karbon emisyonları özel olarak değerlendirmemiş olsa da katarakt cerrahisi ve ameliyathane uygulamalarıyla ilgili önlemler bu alanda geçerliliğini korumaktadır. Şaşılık cerrahileri halihazırda çevre dostu, uygun maliyetli ve enerji verimliliği yüksek prosedürler olarak kabul edilebilir. Hekim dışı personelin işleyişe dahil edilmesi, teletıp uygulamalarının yaygınlaştırılması ve poliklinik hizmetlerinin yeniden yapılandırılması klinik yoğunluğunu azaltabilir, maliyetleri düşürebilir ve sürdürülebilirliği artırabilir. Uzun süreli takip gerektiren ambliyopi muayeneleri gibi bazı muayeneler yerel sağlık merkezlerinde yapılabilir. Kapama tedavisiyle ilgili esas sorun uyum ve etkinlik olsa da kullanılan bantların önemli miktarda atık ve karbon ayak izi ürettiği unutulmamalı, alternatif çözümler göz önünde bulundurulmalıdır. Pediatrik muayenelerin ek bir sorunu da anestezi olup karbondioksit emisyonlarını azaltmak için çeşitli stratejiler önerilmiştir. Ayrıca, yapay zekâ umut vaat etmektedir ve muayenelere entegre edilmesi sürdürülebilirliğe katkı sağlayacaktır. Özetle, pediatrik oftalmoloji ve şaşılık, özellikle ameliyathanede oftalmolojinin çevre dostu alt dalları olarak kabul edilse de anesteziden ambliyopi tedavisine, poliklinik hizmetlerine kadar “sürdürülebilir oftalmoloji” için atılabilecek pek çok adım vardır.
Keywords: Sustainability; carbon footprint; climate change; pediatric ophthalmology; strabismus.
Copyright© 2026 The Author(s). Published by Galenos Publishing House on behalf of the Turkish Ophthalmological Association.